نهم سرطان امسال مصادف است با سی امین سالگرد وفات صوفی بزرگ عشقری صاحب ، این شاعر بزرگ در خانواده بازرگان بدینا آمد اما وقتی از دنیا رفت هیچ چیزی نداشت .

این شاعر را همه مردم میشناسند و این شناخت زیاد، هم از لحاظ گفتار در زبان شعریش و هم سروده شدن شعر های این شاعر بزرگ توسط هنرمندان معروف کشور میباشد .

 

بدین تمکین که ساقی باده در پیمانه میریزد

رسید تا دور ما دیوار این میخانه میریزد

 

عشقری شعر هایش را اغلبا در قالب کلاسیک میسرود و جالب اینجاست که با وجود کلاسیک بودن شعرش خیلی عامیانه و توام با طنز و گفتار های عامیانه بود.

 

در میان لای و گل خیر است اگر نانم فتاد

بوتل تیلم در این شام غریبان نشکند

یاد و خاطره این شاعر گرامی ما جاودان باد

این شب ها دیدن تلویزیون به اصلاح خود ما خیلی کیف میکند و مردم هم از واقیعت های آگاه میشوند که قبلا یا نشنیده اند و یا هم اگر شنیده اند ، انرا جدی نگرفته اند . اما در همه فرهنگ ها و ادیان ارزش به انسان و کرامت انسانی محفوظ است و باید به آن بها قایل شویم ، دوشب پیش در یکی از تلویزیون های خصوصی و دریک مناظره بشیر بیژن و رمضان بشردوست شرکت داشتند ، در بخشی از بحث روی چگونگی کار کرد های گذشته کاندیدا ها رمضان بشر دوست بشیر بیژن را چهار پا خطاب نموده و قیمت نکتایی او را بصورت غلو معادل یک روز خوراک مردم افغانستان قرار داد.

به توجه به جو فعلی انتخابات در افغانستان میخواهم در مورد آقای بشر دوست به چند نکته اشاره کنم:

1. آقای بشر دوست لطفا بفرمایند که چگونه و چرا از گمنامی یکبار به چوکی وزارت پلان تکیه زدند.

2. ایشان در حالی که دیگران را مقصر به ندانستن علم اقتصاد مینمایند باید بدانند که قیمت یک نکتایی بسیار زیبای چینایی امروز در بازار کابل معادل است با 80 افغانی یا کمتر از دو دالر که حتی یک نفر را سیر نمی کند.

3. این آقایان اینرا نیز بدانند که دیگر مردم فریب هیچ کس به هیچ لباسی را نمی خورند . چه لنگی ، چی نکتای و یا هم بیرق " پرچم"

من تصمیم گرفته ام که در انتخابات شرکت نکنم.