امروز در شهر نو کابل هنگامی که از دفتر جهت صرف غذای چاشت بیرون شدم ، پیرمردی از اهل سمنگان از استان های شمال افغانستان در کنار دیوار خوابیده بود و در دستش امیلی از گیاهی خشک شده بود که اینجا آنرا بربو مینامند ، این گیاه در شمال افغانستان میروید .

پیرمرد هم بخاطر پیدا کردن لقمه نانی بسته از بربو بر دوش و به کابل آمده بود ، من نزدش رفتم و ازش پرسیدم که اگر کرسنه است ،چیزی برایش بخرم تا بخورد ، اما او در مقابل نانی از جیبش بیرون آورد و به من گفت که نان چاشت در جیبم آماده است ، اگر میخواهی کمکم کنی ازم  بربو بخر.

من سی افغانی معادل 60 سنت دالر برایش دادم تا برایم بریو بدهد او خیلی زیاد داد ، هدف من صرف کمک بود نه خریدن اما او از دادن مقدار کم این گیاه ابا ورزید ، و من بر همتش آفرین گفتم.